Firavun ve Hz Cebrail

Bir gün Hz. Cebrail, insan kıyafetinde Firavuna gelip şöyle dedi:
– Benim bir kölem vardır. Ben ona ne kadar iyilik yaptımsa o bunun karşılığında bana zulmetti. Hatta sonunda bana isyan edip benim adımı kendine ad yaptı ve bütün kölelerimi kendine kul eyleyip taptırdı.
Firavun:
– “O ne kötü bir kuldur” dedi.
Hz. Cebrail:
“Evet çok kötü bir kuldur, onun cezası nedir?” diye sordu. Firavun,
– “Suda boğmak gerekir” dedi.
Hz. Cebrail,
– “Bunu bana yazılı olarak ver de elimde delil olsun” dedi. Firavun yazıp mühürleyerek Cebrail’e verdi. O da alıp gitti.
Nakledildiğine göre yüce Allah, Musa ve Harun’a [a.s] şöyle buyurdu:
– Gidin ve Firavun’a şöyle söyleyin: Ey Firavun! Bunca ömür sürdün. Şimdi de kalkmış, “Ben sizin en büyük rabbinizim’ diyorsun. Oysa senden önceki hiçbir kâfir, böyle bir iddiada bulunmadı. Şunun şurasında kırk yıl ömrün kaldı. Eğer bir defa Hak Teâlâ’ya, “Sen benim en büyük Rabbim’sin” dersen Allah, ömür boyunca işlediğin bütün günahlarını affeder. Ayrıca ömrünü bin yıla dek uzatır. Üstelik yeryüzündeki bütün değerli madenleri sana gösterir ve seni doğudan batıya bütün dünyaya hükümdar eder.

Bu sözleri işiten Firavun, onlara güzel sözler söyleyip izzet ve ikramda bulunarak,
– “Vezirim Hâmân ile istişare edeyim, ona bir danışayım” dedi. Sonra gidip Hâmân’a, Musa’nın [aleyhisselâm] kendisine söylediklerini bir bir aktardı. Hâmân şöyle dedi: Ey Firavun! şimdi âlemin rabbisin, halk sana tapmaktadır. Bu haldeyken kul olmayı ister misin?

Böyle söyleyerek Firavun’u imandan mahrum bıraktı ve kendisi de onunla birlikte sapıklık üzere kaldılar. Firavun, ömrünün sonlarına doğru halka zulüm etmeye başladı. Hak Teâlâ da firavun’u ve kavmini helâk etmek istediği için Hz. Musa’ya şöyle buyurdu:
– Bir gece lsrâiloğulları’yla birlikte şehirden çıkıp gidin.
Hz. Musa da emredildiği gibi kavmini alarak şehirden ayrıldı. Kızıldeniz e vardıklarında Allah u Teala, Musa’ya asa ile suya vurmasını emretti. Hz. Musa asa ile suya vurunca on iki yol açıldı. Israiloğulları kabileler halinde bu yollardan gitmeye başladı ve sağ salim suyu geçip karaya çıktılar.
Firavun denize geldiğinde Cebrail a.s onun atını çekerek suya girdirdi kavmi de peşinden suya girdiğinde su onları yuttu. Firavun helak olacağını anlayınca yardım etmesi için Cebrail’e yalvardı.
Cebrail a.s, firavun’un kendi eliyle yazdığı nağmesi ona gösterdi. Bunu görünce anladı ki artık kendisi için kurtuluş yoktur.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Bir cevap yazın